อันคนเราทุกคนนั้น เกิดมา จากการที่เรามีกรรมด้วยกันทั้งนั้น กรรมเป็นตัวกำหนด ให้เราเกิด เราเกิดมาเพ่ือชดใช้กรรม กรรม คือการที่เรากระทำอะไรๆ เราก็ย่อมได้รับผลกรรมนั้นๆ ถ้าเราไม่อยากเกิด เราก้ต้องไม่ตาย แล้วเราก็จะไม่เกิด แต่ถ้าเราตายเมื่อใด เม่ือนั้นนั้นเราก็จะเริ่มเกิด และเม่ือเราเกิด การเกิดก็คือจุดเริ่มต้นของความตาย เพราะที่สุดของชีวิตทุกชีวิต ก็คือความตาย ความตายไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัว ความตายเป้นสิ่งธรรมดาๆ ทุกคนหรือทุกชีวิตในโลกนี้ ไม่อาจล่วงพ้นความตายไปได้ ขึ้นอยู่กับว่า ใครจะตายเร็วหรือตายช้าเท่านั้น ถ้าตายเร็วก้ได้เกิดเร็ว ถ้าตายช้าก้ไปเกิดช้า แต่ถ้าเกิดมาแล้ว ก็ต้องตายไปอีกในอนาคต เพราะว่า การเกิดคือจุดเริ่มต้นของความตาย เพราะฉะนั้น ท่านอย่าได้วิตกเลย เรื่องการ เกิด การตาย เป็นของธรรมดา หลังจากที่เราได้ตายจากโลกนี้ไปแล้ว กายเราก็สลายกลายเป็นเถ้าถ่าน เหลือไว้เพียงจิต วิญญาณที่ล่องลอยไปในอากาศ จะไปทางไหนนั้น ขึ้นอยุ่กับว่า ตอนที่เรายังมีชีวิตอยู่นั้น เราประกอบคุณงามความดีอะไรเอาไว้บ้าง เพราะผู้ที่จะพาเราไปหลังความตามคือ ๒ คนพาไป นั่นก็คือ กรรม (อันมี กุศลกรรม -กรรมที่เป็นฝ่ายกุศล ส่วนอกุศลกรรม - กรรมที่เป็นฝ่ายอกุศล) ก็คือ ความดี และกรรมชั่ว ถ้าทำกรรมดี ก่อนตายก็นึกถึง พระ นึกถึง บิดร มารดา ครูอาจารย์ อันนี้กรรมดีก็พาไปสวรรค์ ถ้ามีความชั่วร้ายก่อนตายก็นึกถึงยาเสพติด เสพสุรา ของมึนเมา อบายมุข ท่านก็จะตกนรก ได้รับทุกข์เวทนา อย่างเสนสาหัส ขอให้สาธุชนทั้งหลาย จงตั้งมั่นใจกุศลกรรม หมั่นทำแต่ความดี ความเจริญ ให้มีขึ้นในจิตใจจงทุกคนเทอญ

อันคนเราทุกคนนั้น เกิดมา จากการที่เรามีกรรมด้วยกันทั้งนั้น กรรมเป็นตัวกำหนด ให้เราเกิด เราเกิดมาเพ่ือชดใช้กรรม กรรม คือการที่เรากระทำอะไรๆ เราก็ย่อมได้รับผลกรรมนั้นๆ ถ้าเราไม่อยากเกิด เราก้ต้องไม่ตาย แล้วเราก็จะไม่เกิด แต่ถ้าเราตายเมื่อใด เม่ือนั้นนั้นเราก็จะเริ่มเกิด และเม่ือเราเกิด การเกิดก็คือจุดเริ่มต้นของความตาย เพราะที่สุดของชีวิตทุกชีวิต ก็คือความตาย ความตายไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัว ความตายเป้นสิ่งธรรมดาๆ ทุกคนหรือทุกชีวิตในโลกนี้ ไม่อาจล่วงพ้นความตายไปได้ ขึ้นอยู่กับว่า ใครจะตายเร็วหรือตายช้าเท่านั้น ถ้าตายเร็วก้ได้เกิดเร็ว ถ้าตายช้าก้ไปเกิดช้า แต่ถ้าเกิดมาแล้ว ก็ต้องตายไปอีกในอนาคต เพราะว่า การเกิดคือจุดเริ่มต้นของความตาย เพราะฉะนั้น ท่านอย่าได้วิตกเลย เรื่องการ เกิด การตาย เป็นของธรรมดา หลังจากที่เราได้ตายจากโลกนี้ไปแล้ว  กายเราก็สลายกลายเป็นเถ้าถ่าน เหลือไว้เพียงจิต วิญญาณที่ล่องลอยไปในอากาศ จะไปทางไหนนั้น ขึ้นอยุ่กับว่า ตอนที่เรายังมีชีวิตอยู่นั้น เราประกอบคุณงามความดีอะไรเอาไว้บ้าง เพราะผู้ที่จะพาเราไปหลังความตามคือ ๒ คนพาไป นั่นก็คือ กรรม (อันมี กุศลกรรม -กรรมที่เป็นฝ่ายกุศล ส่วนอกุศลกรรม - กรรมที่เป็นฝ่ายอกุศล) ก็คือ ความดี และกรรมชั่ว ถ้าทำกรรมดี ก่อนตายก็นึกถึง พระ นึกถึง บิดร มารดา ครูอาจารย์ อันนี้กรรมดีก็พาไปสวรรค์ ถ้ามีความชั่วร้ายก่อนตายก็นึกถึงยาเสพติด เสพสุรา ของมึนเมา อบายมุข ท่านก็จะตกนรก ได้รับทุกข์เวทนา อย่างเสนสาหัส ขอให้สาธุชนทั้งหลาย จงตั้งมั่นใจกุศลกรรม หมั่นทำแต่ความดี ความเจริญ ให้มีขึ้นในจิตใจจงทุกคนเทอญ